Bielactwo

Jest to rzadka choroba dziedziczna wynikająca z zaburzeń barwnikowych skóry, polegająca na całkowitym lub miejscowym zaniku barwnika w naskórku. Barwnik ten, zwany melaniną, wytwarzany jest przez specjalny rodzaj komórek skóry zwanych melanocytami. Charakterystyczny jest fakt, że wskutek niezdolności do wytwarzania melaniny, u chorych już od urodzenia brak pigmentu w skórze, włosach oraz oczach. Osoby chore na bielactwo mają bardzo jasną, prawie biała cerę, jasne włosy oraz jasną, białawą tęczówkę oka. Wykazują też bardzo duża nadwrażliwość na światło. U osób z bielactwem bardzo łatwo dochodzi do oparzeń słonecznych i są one też bardziej podatne na wystąpienie nowotworów skóry. Obok bielactwa uogólnionego, przy którym zaburzenie syntezy barwnika dotyczy całego ciała, występuje bielactwo częściowe, charakteryzujące się pojawieniem niedobarwionych plam ostro odgraniczonych od zdrowej skóry. Na włosach mogą być widoczne białe pasemka, a na różnych częściach ciała wyraźne, zaróżowione lub białe plamy. Bielactwo samo sobie nie jest groźną chorobą. Jednak ze względu na brak występowania barwnika, chroniącego skórę przed szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym, osoby chore są bardziej podatne na zachorowanie na nowotwór skóry. Ryzyko to można jednak skutecznie zminimalizować chroniąc skórę przed wpływem silnego promieniowania słonecznego.

Objawy:
- bladoróżowa skóra na całym ciele
- białe włosy
- bezbarwne tęczówki oczu
- nadwrażliwość na światło